Wisseling van de wacht

In 2009 werd ik benaderd of ik zin had om voorzitter te worden van de Supportersvereniging FC Groningen. Na hierover nagedacht te hebben en een intensief intern onderzoek te hebben gehouden stapte ik in voor drie jaar, want dat is de consequentie. Uiteindelijk zijn het acht jaren geworden. Het is een baan erbij. Een klein bedrijf met meer dan vierduizend leden aansturen samen met de andere bestuursleden.

Het was een mooie tijd waar de binding met de club nog sterker is geworden dan voorheen. Sinds 1957 kom ik al bij de club die mij veel heeft gegeven. Dit was mijn kans om iets terug te geven. Onbezoldigd. Alleen een kleine telefoonvergoeding is je deel. Je betaalt je eigen seizoenkaart, je eigen biertje, je eigen kosten voor uitwedstrijden, je eigen kosten voor bijeenkomsten elders, je vrije uren die je moet opnemen bij je eigen werkgever en vandaar uit plus minus twintig uur in de week ( 1000 tot 1500 uur per jaar ) er volop tegen aan gaan. Open en vooral eerlijk samenwerken, soms met een dikke huid en met behulp van vele andere mensen in je directe omgeving. Gewoon zoals het hoort.

Lees verder…

Dank aan de Groningen Fanatics en nu verder

De Groningen Fanatics hebben zichzelf opgeheven. Dit naar aanleiding van een gouden regel in hun organisatie die toegepast is. Dat moet je respecteren. Dat geldt voor iedere organisatie ook bij andere supportersbewegingen. Veertien jaar hebben zij week in week uit de club gesteund. Op hun eigen manier. En daar zijn wij als supportersvereniging dankbaar voor. Natuurlijk waren er wel eens spanningen tussen ons en de Fanatics. Een andere kijk op dingen, andere beslissingen en andere verantwoordelijkheden. De Supportersvereniging doet het op zijn manier. Waar wij allemaal wel mee te maken hebben is dat iedere organisatie gerund wordt door vrijwilligers die voor nul komma nul, week in week uit en soms wel dagelijks zich inzetten om zijn club te ondersteunen. Het zijn geen mensen die achterover leunen en vertellen hoe de hele wereld in elkaar zit maar daadwerkelijk iets extra’s doen. Mensen die open staan voor nieuwe ideeën en mogelijkheden. Mensen die proberen met de tijd mee te gaan en die zeker elkaar en de club onvoorwaardelijk steunen. De club FC Groningen staat daar buiten. Het gebeurt onafhankelijk en met een eigen verantwoordelijkheid. En zo hoort het ook. Het is elkaar ook iets gunnen maar wel met een open vizier en respectvol. Het is makkelijk scoren door achterover te zitten om te vertellen wat niet goed is, mensen af te zeiken waarbij ik dan de volgende vraag altijd stel “vertel maar hoe het dan moet, neem het initiatief, waarna vaak een diepe stilte valt”. 

Lees verder…

Het nieuwe jaar in met de SV FC Groningen

In december 2016 kwam Martijn Schokkenbroek, een gewaardeerd lid van de Supportersvereniging, met een goed idee. Hij wilde de Tonny van Leeuwen trofee, een prijs voor de minst gepasseerde doelman uit de ere of eerste divisie, weer op de kaart zetten. Van Leeuwen had (destijds GVAV) de prijs gewonnen als beste keeper van Nederland en werd in het seizoen 1970/71 slechts 7 maal gepasseerd. VI heeft destijds ter nagedachtenis aan de legendarische doelman de trofee naar hem vernoemd. Deze prijs, een bronzen beeldje werd in totaal vanaf 1972 tot 1987 – 16 keer uitgereikt.

Lees verder…