Zie af van compensatie en geef het door. Steun de club! Klik hier.

Bacuna staat voor de moeilijkste beslissing in zijn leven: blijven of vertrekken

Juninho Bacuna (20) interviewen, dat is mooi. Want het is een van de grootste talenten van de club en een kind van de stad. Maar het is ook lastig, want blijft hij of gaat de jonge voetballer weg? Moeten we afscheid nemen en terugblikken, of terugblikken en vooruitkijken?


“Er speelt in ieder geval genoeg”,  geeft Bacuna direct aan in het begin van het interview. “Ik kan er niet veel over zeggen, maar er is interesse.” In de media wordt het talent gekoppeld aan onder andere PSV, Kopenhagen en Dynoma Kiev. Bacuna kan niet bevestigen dat de interesse van deze clubs komt. “Ik heb er nog niet met mijn zaakwaarnemer over gesproken. Wat ik weet, lees ik in de media. Ik weet dus net zoveel als jullie.”

Wat de jonge voetballer wel weet, is dat hij alle opties openhoudt. Het kan een transfer worden naar een Nederlandse club, naar het buitenland, maar hij kan ook zomaar kiezen voor een langer verblijf in Groningen. “Ik heb net zoveel redenen om weg te gaan als om te blijven. Ik vind het echt een hele lastige keuze. Ik ben kind van de club en de stad. Als ik ga, ga ik echt alles missen. Groningen is mijn thuis. Maar je weet het nooit.”

De nieuwe trainer Danny Buijs heeft achter de schermen laten doorschemeren dat hij Bacuna graag in een wat meer aanvallende rol ziet. Dit weegt mee in de beslissing die hij maakt. “Ik heb gesproken met Buijs en met de club. Ik weet wat hun bedoeling is en zij kennen mijn intenties. Deze situatie is nieuw voor mij. Heel veel mensen benaderen mij en zeggen dat ik moet blijven of juist moet gaan, ik weet niet hoe ik daarop moet reageren.”

Wat Bacuna wel zeker weet, is dat hij erg veel aan de club heeft te danken en met veel plezier terugkijkt op zijn periode tot nu toe bij FC Groningen. “Ik ben een Stadjer. Als ik vanaf Hoogkerk de stad inrij, bekruipt me altijd een warm gevoel. Groningen is en blijft mijn thuis. Vanaf mijn tiende speel ik in de jeugd, en nu al 3,5 jaar in het eerste. In die tijd heb ik geweldige momenten meegemaakt, maar ook lastige periodes.”

Het hoogtepunt voor Bacuna is het winnen van de beker. “Als ik daaraan terugdenk, komt alles weer boven. Het vertrek bij het stadion waar duizenden mensen ons uitzwaaiden. De weg er naartoe, alle supporters op viaducten. De sfeer tijdens de wedstrijd was fantastisch en ook de wedstrijd zelf was geweldig, vooral de tweede helft. De spirit in het team en de club was ongekend en heel Groningen steunde ons. We konden niet verliezen.”

Bacuna viel zelf nog in en mocht een paar minuten meespelen. Hij kreeg zelfs een enorme kans om te scoren. “Ik raakte die bal heel slecht, daar ben ik eerlijk in.” Maar het missen van de kans heeft geen invloed op zijn warme herinneringen aan die mooie dag in mei 2015. Waar Bacuna wel met een slecht gevoel op terugblikt is vorig seizoen. Dat is het moeilijkste jaar geweest in de loopbaan van de jonge middenvelder.

“Het hele seizoen is eigenlijk een dieptepunt geweest. Ik heb veel rode kaarten gepakt omdat ik domme overtredingen maakte. Hoewel eentje is geseponeerd blijft dat wel aan mij kleven. Ik ben zelfs de jongste speler met drie rode kaarten in een seizoen ooit, daar ben ik niet trots op.” De voetballer wordt in de media door de mangel gehaald en ook supporters beginnen zich te roeren. Bacuna wordt regelmatig uitgefloten door zijn eigen publiek.

“Dat heeft me erg veel pijn gedaan, juist omdat ik kind van de club ben. Het is heel lastig om daarmee om te gaan. Ik heb altijd gedroomd over het eerste van FC Groningen en daar alles aan gedaan. Ik vind dat je spelers uit eigen jeugd, in algemene zin, altijd moet steunen en waarderen. Juist als het wat minder gaat, moet je die omhooghalen. Bij meerdere jeugdspelers heb ik gezien dat ze worden uitgefloten als ze een dipje hebben.”

“Terwijl ze juist het voordeel van de twijfel moeten krijgen, die jonge gasten doen er alles aan om in het eerste van Groningen te komen. Dat zouden supporters juist moeten ondersteunen.” Maar dat gebeurt niet altijd, en dat vreet. Tegelijk gebruikt Bacuna zijn ervaring om nieuwe talenten bij de hand te nemen, ondanks dat hij zelf nog maar net twintig is. “De jongens die nu aansluiten, kijken tegen me op. Terwijl ze net zo oud zijn als ik.”

Dat komt natuurlijk omdat Bacuna al 3,5 seizoen in het eerste speelt. Ondanks zijn jonge leeftijd, is hij daardoor een van de ervaren krachten in het elftal. Dat heeft voor- en nadelen. Bacuna: “Oudere spelers zijn vaak wat zakelijker. Bij jonge gasten is het vaak alles of niets. Dat zag je ook bij ons, maar vooral de tweede seizoenshelft viel het dubbeltje gelukkig vaak de goede kant op. Dat geeft vertrouwen voor de toekomst.”

Bacuna denkt dat FC Groningen het komend jaar een stuk beter gaat doen, of dat nou met of zonder hem is. “Het gaat weer een jonge ploeg worden, die met veel durf en lef speelt. Dat zal een paar keer verkeerd uitpakken, maar als we de lijn van de afgelopen maanden doortrekken, dan kan het een heel mooi jaar worden. Er zit genoeg talent in dit team. Het is wel belangrijk dat het publiek erachter blijft staan. Dat helpt. Het geeft een boost.”

Wat ook belangrijk is voor een jonge ploeg, is dat er wat ervaren spelers rondlopen die ook nog wat extra’s brengen op het veld. Zo is Chery erg belangrijk voor de ontwikkeling van Bacuna geweest. “Ik heb erg veel van hem geleerd. Hij is erg creatief en wil, net zoals ik, graag veel de bal hebben. Verschil met hem is denk ik wel dat ik wat meer kracht en power heb. Daarom speel ik denk ik ook als controleur en hij op tien.”

In de jeugd stond Bacuna echter ook op tien. En stiekem hoopt hij volgend seizoen bij FC Groningen, of een andere club, ook meer naar voren te spelen. Dan kan hij nog wat meer risico in zijn spel leggen. “Ik hou van risico nemen. Pakt het verkeerd uit, dan word ik uitgefloten, maar als het goed uitpakt ben ik de held. Zonder risico nemen win je geen wedstrijden en maak je geen doelpunten. Dus ik blijf dat doen, maar wel met wat meer slimmigheid.”

Ondanks dat risico nodig is om wedstrijden naar je toe te trekken, twijfelt Bacuna of het publiek dat ook graag ziet. “Chery werd, net als ik, regelmatig uitgefloten. Misschien houden de FC-supporters niet zoveel van risico nemen. Maar ik denk wel dat het nodig is en dat Buijs volgend jaar voor een goede mix gaat tussen strijders en creatieve voetballers. We gaan het zien, en ook of ik daar nog onderdeel van uit ga maken.”

De grote droom van Bacuna is om ooit in een van de grote competities te spelen. Bundesliga, Serie A, Primera División of de Premier League. Barcelona was altijd zijn grote droom, maar inmiddels hoopt de Groninger over tien te spelen in de hoogste divisie van Engeland. “Daarna zou ik het liefste terugkeren naar Groningen. Dat is geen belofte, maar ik hoop het wel. Het lijkt me geweldig om hier mijn loopbaan af te sluiten.”

Tekst: Willem Groeneveld

Foto’s: Erwin Otten en Jannes Veenstra